{"id":2445,"date":"2017-01-01T00:00:00","date_gmt":"2016-12-31T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/joanponc.cat\/le-piege-de-meduse\/"},"modified":"2017-01-01T00:00:00","modified_gmt":"2016-12-31T22:00:00","slug":"le-piege-de-meduse","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/le-piege-de-meduse\/","title":{"rendered":"Le piege de M\u00e9duse"},"content":{"rendered":"<p>Satie va escriure set peces per a piano que posen ritme als di\u00e0legs de la com\u00e8dia l\u00edrica <em>Pi\u00e8ge de M\u00e9duse<\/em> (La trampa de Medusa), fresc dadaista ple d&#8217;humor i jocs de paraules. Potser es tracta de l&#8217;\u00fanica obra aut\u00e8nticament humor\u00edstica de Satie, en el sentit m\u00e9s juganer del terme.<\/p>\n<p>Les peces consisteixen en una m\u00fasica d&#8217;escena, efica\u00e7 i funcional. Un seguit d&#8217;intermedis que serveixen de contrapunt a les extravagants perip\u00e8cies del Bar\u00f3 <em>M\u00e9duse<\/em>. Set peces per a piano que prenen l&#8217;aspecte d&#8217;improvisacions curtes o gammes sonores que repassen tots els tics estil\u00edstics d&#8217;Erik Satie.<\/p>\n<p>La primera pe\u00e7a recorda la petita <em>Sonate<\/em> i perfila l&#8217;estil dels <em>Nocturnes<\/em>, la segona podria ser un dels valsos del\u00a0<em>pr\u00e9cieux d\u00e9go\u00fbt\u00e9<\/em>, la tercera fa pensar en <em>Jack in de Box<\/em>, la quarta, titulada <em>Mazurka<\/em>, podria anar de la m\u00e0 amb el <em>Tango perp\u00e9tuel<\/em>, la cinquena \u00e9s una mena d&#8217;<em>Air \u00e0 faire fuir<\/em>, la sisena -la m\u00e9s dissonant- evoca l&#8217;estil \u00abPoulenc\u00bb del <em>Pique-nique dels Sports<\/em> <em>et divertissements<\/em>, la setena anuncia l&#8217;etil music-hall de la <em>Belle excentrique<\/em>.<\/p>\n<p>Un \u00e0lbum de ritme vertigin\u00f3s en el qual sembla que Satie se&#8217;n riu d&#8217;ell mateix i ironitza a prop\u00f2sit de les modes del llenguatge musical: passen tan r\u00e0pid&#8230;<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/youtu.be\/DYrVtYBqGYM\"><img decoding=\"async\" alt=\"\" class=\"image-insert_actualitat\" src=\"\/sites\/default\/files\/styles\/insert_actualitat\/public\/captura_video_sati.png?itok=Qy5oeXKM\" style=\"height:334px; width:588px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Per Gabriel Ventura<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[85],"tags":[],"class_list":["post-2445","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-articulos"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2445","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2445"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2445\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2445"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2445"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/joanponc.cat\/es\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}